هفته نامه مشکان 17 ـ شنبه 21 آبان
شعر مجازی!
عمريست در اينترنت و دنياي مجازي!
گرديم پي يار دلاراي مجازي!
هر اسل که اِف داشت دگر تیکه ی اصل است!
مارا بکند واله وشیدای مجازی!
پی ام بفرستیم و نویسیــم که: یارا
مارا بنگر غرق تمنای مجازی!
بس بوس مجازی که ستانیم گه چت
از صورتک بوسه به لبهای مجازی!
از چشم و دماغ ودهن خویش بگوییم
................................................!
وقتی که میان من و یارم شکرآب است
ناگه شود از خشم هیولای مجازی!
گردد هکر و حک بکند مُهر هکش را
بر آی. دی بنده، به دعوای مجازی!
یا سیستمم را بکنــد طعمه ی ویــــروس
ویروس نه... اردنگی وتیپای مجازی!
**
شد خرج نت و قبض تلیفـون سر هر ماه
از بنده درآرنده ی بابای مجازی!
ساقیّ مجازی! به در میکده ی نت
در فولدر من ریز ز صهبای مجازی!
ای داد از این چت که همه شعبده بازیست
کلثوم حقیقی شده ویدای مجازی!!
اکبیری محض است ولی محض دل یار
یک چند شده دلبر زیبای مجازی!
این شعبده بنگر که چهل ساله غضنفر
گردیده دو ده ساله مریلای مجازی!!
"دیوید کاپرفیلد" در این عرصه شده سوسک
دپرس شده از اینهمه همتای مجازی!
آن عشق مجازی که بگویند همین است
احسنت بر این اسم ومسمای مجازی!
**
از یار مجازی چقدر روده درازی؟
بس کن دگر ای شاعر رسوای مجازی!
بعدالتحریر: یک بیت هم بود که یکی گفت بزن اون یکی گفت نزن، ما هم به شیوه ی بالا به حرف هردوتاشون گوش کردیم!
برگرفته از وبلاگ: بوالفضول الشعرا
http://www.bolfozool.blogfa.com/